معرفی شهرخنجین

as

[highlight]معرفی بخش خنجین: بخش خنجین در طول جغرافیایی ٣١و ۴٩ و عرض جغرافیایی ۴۵و ٣۴ قرار دارد. ارتفاع آن از سطح دریا١٨٠٠ متر می باشد این بخش از توابع شهرستان فراهان و مرکز بلوک خنجین می باشد. خنجین تا سال های قبل از انقلاب همراه با روستاهای تابعه از توابع استان همدان محسوب می گردیده که به علت دوری راه در سال ۱۳۶۱ از استان همدان منتزع و به شهرستان اراک ملحق می گردد و از آنجایی که خنجین در مجاورت بخش وفس قرار داشته به عنوان یکی از دهستان های بخش وفس بوده است و درسال ۱۳۸۱که شهرستان کمیجان از شهرستان اراک منتزع می گردد خنجین به مرکز دهستان خنجین در بخش مرکزی به شهرستان کمیجان ملحق گردیده و تا پایان سال ۱۳۸۸ مجدداً تقسیمات کشوری در محدوده مورد مطالعه تغییر نموده و بر اساس آخرین تصمیمات، در تقسیمات کشوری دهستان خنجین به بخش خنجین ارتقاءیافته واز شهرستان کمیجان منتزع وبه شهرستان تازه تاسیس فراهان ملحق گردیده است. (هیئت وزیران در جلسه مورخ ۱۱/۱۱/۱۳۸۸ بنا به پیشنهاد شماره ۱۶۳۳۶۴/۴۲/۴/۱ مورخ ۲۹/۰۹/۱۳۸۸ وزارت کشور و به استناد ماده (۱۳) قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری ـ مصوب ۱۳۶۲ ـ تصویب نمود.)[/highlight]

IMG_0420

وجه تسمیه: آنچه تحقیقات امروزی نشان می دهد این است که کلمه خنجین و نوع اشتقاق آن بحث پر دامنه ای است اما آنچه نزدیک به واقع به نظر می رسد این است که واژه خنجین کلمه ای یونانی به معنای انبار غله و گندم است. تاریخ منطقه یعنی آنچه در خصوص تاریخ شهرهایی چون ساوه و همدان نوشته شده، نشان می دهد در روزگاران قدیم پرآب ترین، زیباترین و در عین حال آباد ترین منطقه در ایران باستان همین شهر بوده است ؛ به طوری که این شهر مرکز صادرات انواع محصولات به شهرها و حتی کشورهای دیگر بوده است خصوصاً رومیان باستان که غله و گندم مورد نیاز خود را از این منطقه تهیه می کرده اند. تصاویر باقی مانده از صد سال پیش نیز جمعیت عظیم منطقه و نیز فرهنگ غنی مردم و در عین حال اصول شهر سازی باقی مانده نشان از فرهنگ غنی منطقه دارد که این منطقه به بلوک بزرگ خنجین معروف بوده است. در خصوص معنای واژه خنجین، نظرات دیگری نیز گفته شده است؛ دکتر سید محمد حسینی استاد تاریخ، زبان و ادبیات عرب دانشگاه علامه طباطبایی که اتفاقاً از فرزندان این شهر می باشد در خصوص نام خنجین توضیح داده که خنجین کلمه مرکبی است که از ترکیب کلمات خانه + جین تشکیل شده که به معنای محلی که در آن خانه زیاد است می باشد. همچنین همچنین دکتر حسینی یادآور می شود که در سال های ۴۲و ۴۳ روزنامه های کیهان و اطلاعات هم مطالبی در خصوص تاریخ این شهر با عنوان «شهر باستانی خنجین» منتشر کرده است که نگارنده نتوانست به این روزنامه ها دسترسی پیدا کند. ان شا الله در صورت دستیابی به این اسناد در چاپ های بعدی، اضافه خواهد شد. برخی نیز بر این عقیده اند که خنجین از ترکیب دو کلمه خانه + جن مرکب بوده و به معنای جایی است که در آن جن وجود دارد. البته شاید بتوان این نظر را با تکیه بر ادبیات عرب تأیید کرد و آن این که جن در زبان عربی به معنای پوشیده، پوشش و مخفی آمده است و به بهشت نیز که پوشیده از درخت است نیز جنت گفته می شود ؛ لذا از این روست که همه چیز را می پوشاند و جز درخت و سبزی چیزی دیده نمی شود و این مؤید این سخن قبلی ماست که گفتیم آباد ترین و پر آب ترین و در عین حال زیباترین شهر ایران باستان بوده است. به هر حال در خصوص وجه تسمیه اطلاع مکتوب در دسترس نیست، عده ای بر این باورند که عربها و رومیان از اینجا گندم خریداری می کردند وآنها گفتند «خنجین» یعنی محل پر ازگندم. بعضی ها نیز بر این باورند که اصل کلمه خنجوم بوده است و منظور از جوم یعنی ویران شده می‌گویند زمانی این روستا در اثر یک حادثه طبیعی مانند زلزله بکلی ویران شده است. مزرعه ای در جنوب غرب خنجین به نام کـُلـَسموجین (در زبان محلی به آن کولوسمون گفته می شود) وجود دارد که توجه به سه حرف آخر آنها «جین» این گمان که ارتباطی بین این دو نام وجود دارد تقویت می شود. البته نظر دیگری نیز نظرها را به خود جلب می کند و آن این که با توجه به این که جمشید جم در این روستا خانه و قلعه ای داشته که نام خنجین برگرفته از همین خانه جم است که بعدها به خانه جین و در نهایت به خنجین تبدیل می شود. اما آنچه در لغت نامه دهخدا آمده خنجین به معنی محلی که خانه های زیاد داردآمده است. موقعیت(طول وعرض جغرافیایی): خنجین در طول جغرافیایی ۳۱و۴۹وعرض جغرافیایی ۴۵و۳۴قرار دارد ارتفاع آن از سطح دریا ۱۸۰۰متر می باشد. از شمال به روستای کسرآصف، از جنوب به سلیم آباد از طرف شرق به رکین، از غرب به درویشان محدود است، از شمال شرق به روستاهای ملک باغی و فردغان از جهت شمال غرب به گورچان و از جنوب غرب به روستای روشنایی واز جهت جنوب شرق به روستاهای ضیاء آباد و تلخاب محدود می باشد. وسعت آن ۱۶۰ کیلو متر مربع می باشد. جمعیت: خنجین با بیش از ۲۹۰۰ نفر جمعیت ودارا بودن مراکز خدماتی مانند درمانگاه، دبیرستان، بانک، مراکز خرده فروشی و مراکز اداری از قابلیت های مناسبی برخوردار است که علاوه بر خنجین روستاهای دیگری را زیر پوشش خدمات رسانی دارد . ویژگیهای جمعیتی روستای خنجین براساس آمار سالهای ۱۳۴۵ تا ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران و اطلاعات جمعیتی خانه بهداشت انجام گردیده است تحولات جمعیتی روستای خنجین در فاصله سالهای ۱۳۴۵ تا ۱۳۸۵نشان می‌دهد که خنجین در آمارگیری سال ۱۳۴۵ دارای جمعیتی معادل ۲۵۹۹نفر در غالب ۵۴۹خانوار بوده است که جمعیت آن با نرخ ۱٫۲درصد در سال ۱۳۵۵ به ۲۹۳۱نفر افزایش می یابد و تعداد خانوارهای ساکن در روستا افزایش وبه ۶۱۰حانوارافزایش میابد. آمار مربوط به جمعیت خنجین در سرشماری سال ۱۳۶۵نشان میدهد جمعیت طی دهه ۱۳۵۵تا ۱۳۶۵با نرخ ۱٫۶۱درصد افزایش یافته واز ۲۹۳۱نفر در سال ۱۳۵۵به ۳۴۳۸نفر در سال ۱۳۶۵می رسد مقایسه جمعیت سال ۱۳۴۵و ۱۳۶۵نشان میدهد جمعیت طی بیست سال با نرخ ۱٫۴درصد افزایش داشته است . در سرشماری سال ۱۳۷۵ تعداد خانوار ساکن در روستا ۶۹۴خانوارافزایش یافته درحالیکه جمعیت کاهش وبه ۳۱۲۷نفر رسیده است بعبارتی میتوان سال های ۱۳۶۵تا ۷۵را اغاز مهاجرت از خنجین نامید در این دوره جمعیت با نرخ منفی ۰٫۹۴درصد کاهش یافته است.تعداد جمعیت در سال ۱۳۸۵برابر با ۲۹۶۹نفر بوده در حالیکه تعداد خانوار به ۷۴۱خانوار افزایش یافته است نرخ تغییرات جمعیت طی دهه ۷۵تا ۸۵برابر با منفی ۰٫۷۲درصد در مجموع تحولات جمعیت طی سالهای ۱۳۴۵تا ۱۳۸۵نشان میدهد جمعیت روستا طی ۴۰سال با نرخ ۰٫۲۸درصد افزایش یافته روند تغییرات جمعیتی طی ۴۰سال نشان میدهد اوج جمعیت پذیری خنجین ورشد آن تا سال ۱۳۶۵ادامه داشته سپس با کاهش جمعیت مواجه بوده است.در حالیکه تعداد خانوارهای ساکن در خنجین در سال ۱۳۴۵ برابر با ۵۴۵خانوار ودر سال ۱۳۸۵به ۷۴۱خانوار به بالاترین تعداد خانوار رسیده است به عبارتی نزدیک به ۲۰۰خانوار به خانوارهای ساکن در روستا افزوده شده است. ساکنین فعلی خنجین شامل ۸۰۰خانوار می باشد که عموماً دامدار ویا کشاورز خرده مالکان می باشند و یا در ضمن دامداری ویا کشاورزی محدودبه فعالیت های خدماتی نیز مبادرت می کنند وتعدادی از خانوارها نیز ساکن قم، تهران، ساوه، اراک و شهرهای دیگر می باشند که بصورت فصلی خصوصاً تابستانها به خنجین می آیند . تحولات جمعیتی خنجین طی سال های ۱۳۴۵تا ۱۳۸۵  ۱۳۸۵     ۱۳۷۵   ۱۳۷۰   ۱۳۶۵   ۱۳۵۵   ۱۳۴۵ ۲۹۰۹     ۳۱۲۷   ۳۳۲۱   ۳۴۳۸   ۲۹۳۱    ۲۵۹۹ فاصله تا مراکز تقسیماتی بخش، شهرستان و استان خنجین مرکز دهستان ومرکز بخش بوده و فاصله آن تا شهرستان۳۵ کیلومتر و تا مرکز استان ۷۵کیلومتر می باشد. وضعیت طبیعی توپوگرافی منطقه(قرارگرفتن درکوهپایه، دره، دشت، جلگه، ساحل،جزیره و…): مهمترین و برجسته¬ترین ناهمواری‌ها و شرایط توپوگرافی منطقه خنجین شامل مناطق پست و کم ارتفاع جلگه ای و کوههای مرتفع و منفرد است. کوههای خنجین شامل: ۱-کوه نماور در شمال شهر خنجین و در ۴۵کیلوکمتری شهرستان تفرش ۲- کوه رکین واقع در شرق خنجین ۳- تپه های موورلر واقع در جنوب خنجین حائل بین خنجین وسلیم آباد. ۴- تپه نرگه بلند وآق تپه ۵- تپه سوله دره واقع در شمال غرب خنجین ۶- تپه های کوشک زر و موش قله ۷- از ناهمواری‌های دیگر خنجین می توان به زمین های پست شامل زمین های زراعی و دشت های بادام زار، کاریز اسحاق، اَربوی کوچک و بزرگ، لَز و هُوستان را نام برد. اقلیم ونوع آب وهوا: خنجین فاقد ایستگاه هواشناسی بوده لذا جهت بررسی‌های اقلیمی ابتدا به بررسی اقلیم منطقه از طریق موقعیت جغرافیایی می پردازیم ، سپس سعی می نما ییم با مقایسه طول وعرض جغرافیایی و ارتفاع منطقه با ایستگاه های همجوار به خصوصیات آب وهوایی منطقه دست یابیم. خنجین دارای آب وهوای سرد و نیمه خشک است. بهار وتابستان هوا دلپذیراست. در فصل پاییز هوا نسبتاً حالت اعتدال دارد و در فصل زمستان هوای سرد و یخبندان است. آب و هوا : خنجین از نظر آب و هوایی بطور کلی متأثر از توده های هوایی مدیترانه است که از غرب وارد کشور میشود و پس از آن جریانات واصله از سوی شمال غرب را که از دریای سیاه و مناطق شمالی اروپا سرچشمه می گیرد را می توان نام برد. آب و هوای خنجین نسبتاً سرد و خشک بوده و بیشترین درجة حرارت در تابستان به ۳۰ درجه بالای صفر و کمترین آن در زمستانها به ۳۲ درجه زیر صفر می رسد و متوسط دمای آن برابر ۵/۱۰ درجه سانتیگراد است. میزان باران سالیانه خنجین بطور متوسط حدود ۳۸۰ میلیمتر می باشد.

 

اولین نفری باشید که نظر می دهد.

دیدگاه بگذارید

آدرس ایمیل شما محفوظ می ماند


*